Sail Ofiziala: Orae doin jung won / The Old Garden

Sail Ofiziala: Orae doin jung won / The Old Garden

Urtero bezala, aurten ere Hego Koreatik zeozer iritsi zaigu Zinemaldira; orainarte, horko pelikula bat a priori gustokoa izango ote nuen ala ez jakiteko, hurrengo teoria erabiltzen nuen: ez bada beldurrezko zein amodiozko komeri bat, orduan ziur gauza interesgarriren bat eskeintzeko gai izango da. Badirudi “Orae doin jun won” (Lorategi zaharra) filma erregela egiaztatzen duen salbuespena dela; iskanbila politiko guzti honen atzean gertatzen den maitasunezko historia honek ez baitauka beharrezkoa lukeen indarra. Zeozer falta zaio, eta halere filmaren azkeneko 30 minutuak soberan ditu.

Protagonistak, gobernutik ezkutatzen denean, bere bizitzako neska ezagutzen du, honek babestu egingo baitu mendian galdurik dagoen etxe batean. Justo bizitza pozgarri bat bizitzera zioala zirudienean, Seulera bueltatzea erabakitzen du bere mugimendu sozialistarekin jarraitzeko. Hara iritsi bezain atxilotua izango da, segituan kartzelara, iparreko komunista zelakoan, joanez.

Hau da pelikularen abiapuntua, hemendik aurrera istorioa denboran aurrera eta atzera joango da, iraganeko gertakizunak oraina ondo ulertzeko azalduz, baina erritmoa ez da nahikoa gehiegi luzatzen den metrai honetarako; ez da harritzekoa oraingoz sail ofizialean jende gehien alde egin duen pelikula dugula ikusteak.

Again munduko leku hartan gertatu diren arazoak ez ditugunez ondo ezagutzen, horrek dakarren trasfondoa ez dugu hain interesgarri ikusten. Hurrengo filma korearra, ez bada ez beldurrezkoa, ezta amodiozko komeria, seguro oscar bat irabazteko modukoa izango dela.